Wat is PMDD – vanuit een breder herstelperspectief

Premenstrual Dysphoric Disorder (PMDD) wordt vaak beschreven als een cyclische stemmingsstoornis die optreedt in de luteale fase van de menstruatiecyclus en meestal afneemt na het begin van de menstruatie. Het is een aandoening die het dagelijks functioneren van veel vrouwen diepgaand beïnvloedt en nog altijd te weinig wordt herkend.

In de huidige geneeskunde wordt PMDD vooral begrepen vanuit hormonale schommelingen. Men stelt daarbij dat de hormoonwaarden meestal binnen normale grenzen liggen, maar dat het lichaam daar buitenproportioneel op reageert. Met andere woorden: het probleem wordt niet in de hormonen zelf gelegd, maar in de gevoeligheid van het systeem voor die hormonen.

Want wanneer een lichaam zo sterk reageert op een normaal biologisch ritme, zegt dat niet alleen iets over gevoeligheid, het zegt iets over het verlies van regulatie. Over een systeem dat zijn cyclische herstelcapaciteit niet meer volledig kan benutten.

Daarom kijk ik naar PMDD niet uitsluitend als een reactieprobleem, maar als een herstelprobleem. Een systeem dat moeite heeft om spanning, neurobiologische prikkels en hormonale informatie weer terug te brengen naar rust.

In die zin raakt de term “cellulaire betrokkenheid” een kern, maar niet omdat cellen “fout” zijn, maar omdat zij functioneren binnen een ecosysteem dat zijn richting, timing en herstelvenster is kwijtgeraakt. PMDD is daarmee geen losstaand hormonaal of psychisch probleem, maar een uiting van een systeem dat zijn cyclische zelfregulatie onvoldoende kan voltooien.